امشب تا هر كجا پهلو به پهلوى همين كاغذ مچا له مى شوم
هرچه از اين سربزند تا پاى اين برگ سفيد سرمى خورم
زبان كه ازچشمت بيرون بزند مى شنوم
باوركن قدمم يك گليم آنسوتر بردارد / بردارم
حالا 0 0 0 نفست با آه بلندى بي جهت تازه تراست
پنجه به خاكسترهمين شام سرد بكشيم
اتفاق پاى قدم هاى ما لنگ مى زند
ازهرچه پشت سرنديده خطوط جاده در شيبي از چشم در مي روند
پلك هايم دارند اينجا را در جا مى زنند
باز از دردسرم نسخه را باران دورتا دور سرم مى پيچد
+ نوشته شده در شنبه دوم خرداد 1388ساعت 9:42 توسط زهرا موسايي
|